تا ابدکوک است بیدل نغمه ساز جهان

گندم انبار است هر سو لیک قحط آدمی ست

خلق در موت و حیات از صوف و اطلس تاکفن

هرچه پوشد زین سیاهی و سفیدی ماتمی ست

اوج اقبال و حضیض فقر زیری و بمی ست