که آشیان هوسیم ودرین چمن جا نیست

به هرچه وارسی از خودگذشتنی دارد

به هوش باش که امروز رفت وفردا نیست

به نامیدی ما، رحمی ، ای دلیل فنا!

حریرکارگه وهم را چه تار و چه پود

قماش ما ز لطافت تمیزفرسا نیست

تو جلوه سازکن و مدعای دل دریاب