تو جلوه سازکن و مدعای دل دریاب

که آشیان هوسیم ودرین چمن جا نیست

حریرکارگه وهم را چه تار و چه پود

قماش ما ز لطافت تمیزفرسا نیست

زبان حیرت آیینه بی تقاضا نیست

غریق بحر ز فکر حباب مستغنی ست

رسیده ایم به جایی که بیدل آنجا نیست