تا توانی چون نسیم آزادگی ازکف مده

غنچه بیدار اگرگل گشت گل بیخواب نیست

دور نبودگر فلک ییچد به خویش از ناله ام

دود را از شعله حاصل غیرپیچ و تاب نیست

آشنای رنگ جمعیت گل اسباب نیست

از فروغ این شبستان دست باید شست و بس

آب گردیده ست سامان طرب مهتاب نیست