اینقدر رنگی که می بالدکم از دیوار نیست

تا توان از صورت انجام خود واقف شدن

باوجود نقش پا آیینه ای درکار نیست

مفت چشم ماست سیراین چمن اما چه سود

اشک ما را پاس ناموس ضعیفی داغ کرد

ورنه مژگان تا به جیب و داهن ال مقدار نیست

چون نفس یکسر وطن آواره نومیدیم