اشک ما را پاس ناموس ضعیفی داغ کرد

باوجود نقش پا آیینه ای درکار نیست

مفت چشم ماست سیراین چمن اما چه سود

اینقدر رنگی که می بالدکم از دیوار نیست

ورنه مژگان تا به جیب و داهن ال مقدار نیست

چون نفس یکسر وطن آواره نومیدیم

گرهمه دل جای ما باشدکه ما را بار نیست