گرهمه دل جای ما باشدکه ما را بار نیست

اشک ما را پاس ناموس ضعیفی داغ کرد

ورنه مژگان تا به جیب و داهن ال مقدار نیست

چون نفس یکسر وطن آواره نومیدیم

کی توان بیدل حریف چاک رسوایی شدن

چون سحر پیراهن ما یک گریبان وار نیست