گره باد بود دولت هستی چو حباب

جای آرام به وحشتکده عالم نیست

ذره ای نیست که سرگرم هوای رم نیست

تا سلیمان نفسی عرصه دهد خاتم نیست

چمن ازغنچه به هر شاخ سرشکش گره است

مژه اهل طرب هم به جهان بی نم نیست