چمن ازغنچه به هر شاخ سرشکش گره است

ذره ای نیست که سرگرم هوای رم نیست

گره باد بود دولت هستی چو حباب

تا سلیمان نفسی عرصه دهد خاتم نیست

مژه اهل طرب هم به جهان بی نم نیست

هیچ دانا نزند تیشه به پای آرم

از بهشت آنکه برون آمده است آدم نیست