هیچ دانا نزند تیشه به پای آرم

تا سلیمان نفسی عرصه دهد خاتم نیست

چمن ازغنچه به هر شاخ سرشکش گره است

مژه اهل طرب هم به جهان بی نم نیست

از بهشت آنکه برون آمده است آدم نیست

گو بیا برق فرو ریز به کشت دو جهان

عکس اگر محوشد آیینه ما را غم نیست