محو گلزار تو را جرات پرواز کجاست

که نفس بر رخ آیینه ز سیلی کم نیست

عالم حیرت ما آینه همواری ست

ساز این پرده تماشاگه زیر و بم نیست

بال ما ریخت به جایی که تپیدن هم نیست

به تمیز است غرض ورنه به کیش همت

نیست زخمی که به منتکده مرهم نیست