قلندرانه حدیثی ست زاهدا، معذور

هزار چشم ویکی را نصیب دیدن نیست

ز دستگاه چه حاصل فسرده طبعان را

به پا اگر برسد آبله ، دویدن نیست

تو غره ای به بهتشتی که جای ربدن نیست

چو صبح زین دو نفس گرد اعتبار مبال

پر شکسته هوا می برد پریدن نیست