چو صبح زین دو نفس گرد اعتبار مبال

به پا اگر برسد آبله ، دویدن نیست

قلندرانه حدیثی ست زاهدا، معذور

تو غره ای به بهتشتی که جای ربدن نیست

پر شکسته هوا می برد پریدن نیست

نظر به پاشکنی تا سرت فرود آید

وگرنه گردن مغرور را خمیدن نیست