نظر به پاشکنی تا سرت فرود آید

تو غره ای به بهتشتی که جای ربدن نیست

چو صبح زین دو نفس گرد اعتبار مبال

پر شکسته هوا می برد پریدن نیست

وگرنه گردن مغرور را خمیدن نیست

به جیب کسوت عریانیی که من دارم

خیال اگر سر سوزن شود خلیدن نیست