به جیب کسوت عریانیی که من دارم

پر شکسته هوا می برد پریدن نیست

نظر به پاشکنی تا سرت فرود آید

وگرنه گردن مغرور را خمیدن نیست

خیال اگر سر سوزن شود خلیدن نیست

دماغ فرصت کارم چو خامه نقاش

ز عالمی ست که آنجا نفس کشیدن نیست