پر شکسته هوا می برد پریدن نیست

قلندرانه حدیثی ست زاهدا، معذور

تو غره ای به بهتشتی که جای ربدن نیست

چو صبح زین دو نفس گرد اعتبار مبال

نظر به پاشکنی تا سرت فرود آید

وگرنه گردن مغرور را خمیدن نیست

به جیب کسوت عریانیی که من دارم