آرام و رم درین دشت فرق آنقدر ندارد

صبح فلک دماغیم بر بام ما هوایی ست

دارد جهان اقبال ، ادبار در مقابل

بر خودسری مچینید هرجا سری ست پایی ست

در دیده آنچه کوهی ست درگوشها صد ایی ست

آواره خیالات دل بر چه بندد آخر

گر عشق بی نیازست در حسن بی وفایی ست