در دیده آنچه کوهی ست درگوشها صد ایی ست

دارد جهان اقبال ، ادبار در مقابل

بر خودسری مچینید هرجا سری ست پایی ست

آرام و رم درین دشت فرق آنقدر ندارد

آواره خیالات دل بر چه بندد آخر

گر عشق بی نیازست در حسن بی وفایی ست

زین ورطه خجالت آسان نمی توان رست