آنچه با ما بود حیرت بود و چشمی واگذاشت

وارث دیگر ندارد دودمان زندگی

هرکه حسرت برد اپن جا عبرتی بر ماگذاشت

درتماشای تو چون آ بینه از جنس شعور

الوداع ای نغمه فرصت ، کز افسون امل

عشرت امروز ما بنیاد بر فردا گذاشت

بی نیازیهای یاس از بهر ما سامان نکرد