حیرت اینحا خواب یا از دیدهای بیدار داشت

نغمه جولا ن صید نیرنگ که زین صحرا گذشت

ترکش تیر بتان فریاد موسیقار داشت

رخصت یک جنبش مژگان نداد آگاهی ام

عقده محرومی کس فکر جمعیت مباد

تا پریشان بود دل ، بویی ز زلف یار داشت

داغ بی دردی نشاند، آخر به خاک تیره ام