سایه هستی تا عدم یک لغزشی هموار داشت

گر همه کفر است نتوان سر ز همواری کشید

سبحه را دیدیم طوف حلقه زنار داشت

عجز هم کافی ست هرجا مقصد از خود رفتن است

صفحه ای آتش زدیم آیینه ها پرداختیم

سوختن چندین چراغان چشمک دیدار داشت

ب ی گل صد انجمن بی پرده بود اما چه سود