هزار شمع به یک حرف داغ شد بیدل

ز دیر و کعبه مگو، سنگ هم پرستش داشت

به جز خیال خزان هیچ نیست رنگ بهار

که غنچه ازپررنگ شکسته بالش داشت

که این بساط هوس آنچه داشت کاهش داشت