نغمه عیش ابد این ساز بی آهنگ داشت

تا جنون نقد بهار عشرتم در چنگ داشت

طفل اشکی هم که می دیدم به دامن سنگ داشت

عمری از فیض لب خاموش غافل زیستم

با همه وحشت غبار دامن خاکیم و بس

اشک در عرض روانی نیز عذر لنگ داشت

ازگهر تهمت کش افسردن است اجزای بحر