ازگهر تهمت کش افسردن است اجزای بحر

نغمه عیش ابد این ساز بی آهنگ داشت

با همه وحشت غبار دامن خاکیم و بس

اشک در عرض روانی نیز عذر لنگ داشت

هرکه اینجا فال راحت زد مرا دلتنگ داشت

پای در دامن شکستم شد ره و منزل یکی

جرات رفتار در هرگام صد فرسنگ داشت