ما بیخبران بیهده بر ناله تنیدیم

بالین من گم شده آرام پری داشت

چشمی به تحیرکده دل نگشودیم

آیینه همین خانه بیرون دری داشت

تا دل نفس سوخته هم نامه بری داشت

قاصد، ز رموز جگر چاک چه گوید

درنامه عشاق دریدن خبری داشت