قاصد، ز رموز جگر چاک چه گوید

آیینه همین خانه بیرون دری داشت

ما بیخبران بیهده بر ناله تنیدیم

تا دل نفس سوخته هم نامه بری داشت

درنامه عشاق دریدن خبری داشت

آخرگروه حیرت ما باز نگردید

او بودکه هر چشم گشودن دگری داشت