در ریاض دهر، ما را سبز کرد آزادگی

قراه ما را چوگوهر ل در این دپاکرفت

گر بلند افتد چوگردون نشئه وارستگی

می توان دامان همت از سر دنیا گرفت

بی بریها اینقدر، چون سرو، دست ماگرفت

زبن همه اسباب نومیدی چه برگیردکسی

آنچه می باید گرفتن دست ناگیرا گرفت