شیرمردان را نباید بر طریق میش رفت

صبح هر اقبال غافل از شب ادبار نیست

ای بسا حسنی که از خط ، سر به جیب ریش رفت

پیرو خلق دنی بودن زغیرتهاست دور

زبن ندامت جز تحیر با چه پردازدکسی

عمر فرصت در نظر کم آمد از بس بیش رفت

امن خواهی تشنه تشویش طبع کس مباش