طلب فسرد و نگردید محرم تپشی

رسید ناله به جایی که از شنیدن رفت

چه دم زنم زثبات بنای خودکه چوصبح

نفس کشیدن من تا نفس کشیدن رفت

چو چشم آینه ام عمر بی پریدن رفت

جنون به ملک هوس داشت بوی عافیتی

رمید فرصت وآرام تا رمیدن رفت