شبنم اینجا یک سحر در چشم تر خوابید و رفت

ای حباب ازتشنگی تا چند باشی جان به لب

دامن امید ازبن گرداب باید چید و رفت

رنگ آسایش ندارد نوبهار باغ دهر

چون شرر ساز نگاهی داشتیم اما چه سود

لمعه کمفرصتیها چشم ما پوشید و رفت

هر قدم در راه الفت داغ دارد سایه ام