چون شرر ساز نگاهی داشتیم اما چه سود

دامن امید ازبن گرداب باید چید و رفت

رنگ آسایش ندارد نوبهار باغ دهر

شبنم اینجا یک سحر در چشم تر خوابید و رفت

لمعه کمفرصتیها چشم ما پوشید و رفت

هر قدم در راه الفت داغ دارد سایه ام

کز ضعیفی تا سرکویت جبین مالید و رفت