حیا نبود کفیل برون خرامی ناز

درین چمن چه جنون کرد شوخی رنگت

چه ممکن است جهان را ز فتنه آسودن

فتاده بر صف برگشته مژه جنگت

دل گرفته ما کرد اینقدر ننگت

براین ترانه که ما رنگ نوبهار توایم

رسیده ایم به گلهای تهمت ننگت