در نوبهار لم یزل جوشیده از باغ ازل

بی پردگی دیوانه طرح نقاب افکندنت

در وادی شوق یقین صد طور موسی آفرین

خاکستر پروانه ای محو چراغ ایمنت

نه آسمان گل در بغل یک برگ سبزگلشنت

دل را به حیرت کرد خون بر عقل زد برق جنون

شور دوعالم کاف و نون یک لب به حرف آوردنت