شور دوعالم کاف و نون یک لب به حرف آوردنت

در نوبهار لم یزل جوشیده از باغ ازل

نه آسمان گل در بغل یک برگ سبزگلشنت

دل را به حیرت کرد خون بر عقل زد برق جنون

هرجا برون جوشیده ای خودرابه خود پوشیده ای

در نور شمعت مضمحل فانوسی پیراهنت

جوش محیط کبریا برقطره زد آیینه ها