هرجا برون جوشیده ای خودرابه خود پوشیده ای

نه آسمان گل در بغل یک برگ سبزگلشنت

دل را به حیرت کرد خون بر عقل زد برق جنون

شور دوعالم کاف و نون یک لب به حرف آوردنت

در نور شمعت مضمحل فانوسی پیراهنت

جوش محیط کبریا برقطره زد آیینه ها

ما را به ماکرد آشنا هنگامه ما ومنت