مگر پشت لبی خواهد تبسم سبزکرد امشب

به جای خون عرق می ریزد از زخم شهیدانت

بهارت را فسون اختراعی بود مستوری

قبای ناز چون گل کرد پیش از رنگ عریانت

قیامت بر جگر می خندد ازگرد نمکدانت

به شوخیهای استغنا نگه واری تغافل زن

سرشکم لغزشی دارد نیاز طرز مستانت