سرشکم لغزشی دارد نیاز طرز مستانت

مگر پشت لبی خواهد تبسم سبزکرد امشب

قیامت بر جگر می خندد ازگرد نمکدانت

به شوخیهای استغنا نگه واری تغافل زن

سواد ناز روشن کرد حسن از سعی تعمیرم

سفالی یافت درگل کردن این خاک ریحانت

چه نیرنگ است سامان تماشاخانه هستی