بایدت زیر زمین بردن به قارون احتیاج

درخور جا هست ابرام فضولیهای طبع

سیم و زر چون بیش شد می گردد افزون ا حتیاج

با لئیمان گر چنین حرص گدا طبعت خوش است

گر لب از اظهار بندی اشک مژگان می درد

تا کجا باید نهفت این ناله مضمون احتیاج

صبح این ویرانه با آن بی تعلق زیستن