عرض مطلب نرمی گفتار انشا می کند

تا کجا باید نهفت این ناله مضمون احتیاج

صبح این ویرانه با آن بی تعلق زیستن

می برد از یک نفس هستی به گردون احتیاج

حرف ناموزون ما راکرد موزون احتیاج

همچو اهل قبر بیدل بی نفس باشی خوش است

تا نبندد رشته ات بر سازگردون احتیاج