دل گهر چه خبر دارد از تپیدن موج

مرا به فکر لبت کرد غنچه گرداب

نفس نفس به لب بحر بوسه دادن موج

ز بیقراری ما فارغ است خاطر یار

به بحر عشق که را تاب گردن افرازیست

همین شکستگیی هست پیش بردن موج

ز بیدلان مشو ایمن که تیر آه حباب