با خیال رفتگان هم قانعم از بیکسی

چون به یادت می رسم چیزی نمی مانم بیاد

از عدم آنسوتر م برده است فکر نیستی

نیستم زانهاکه هستی آرد آسانم بیاد

کاش گردون واگذارد یاد دورانم بیاد

بعد ازین غیر از فراموشی که می بیند مرا

مفت اح کاهی اگر روزی دو مهمانم بیاد