که فرصت دامن دیگر ندارد تا به چنگ افتد

قناعت ساحل امن است ، افسون طمع مشنو

مبادا کشی درویش در کام نهنگ افتد

نفس پر می زند، چون صبح ، دستی در گریبان زن

قبول نازنینان تحفه ای دیگر نمی خواهد

الهی چون حنا خونی که دارم نیمرنک افتد

ز افراط هوس ترسم بضاعت گم کنی بیدل