چه امکان ست بی تاثیری افسون محبت را

برون می افتد از خط نقطه ای کان انتخاب افتد

به خود پرداختن هم بر نمی دارد دماغ اینجا

صفای طبع انسانی که در فکر دواب افتد

پر پروانه گر بالین کنی آتش به خواب افتد

به این هستی ز اسباب دگر تهمت مکش بیدل

نفس کم نیست آن باری که بر دوش حباب افتد