ز خود هم می رمد گر سبحه بی زنار می افتد

مزاج ناتوانان ایمن است از آفت امکان

اگر بر سنگ افتد سایه بی آزار می افتد

قضا ربطی دگر داده است با هم کفر و ایمان را

نخستین سعی روزی فکر روزی خوار می باشد

نگاه دانه پیش از ر بشه بر منقار می افتد

نشاید نکته سنجان را زبان در کام دزدیدن