اگر دل آب نگردد نفس به بند نیفتد

نفس درازی کس تا به چون و چند نیفتد

گره خوش است که بیرون این کمند نیفتد

حیاست آینه پرداز اختیار تعلق

رعونت است که چون شمع می کشد ته پایت

به سر نیفتی اگر گردنت بلند نیفتد

مروت آن همه از چشم زخم نیست گزندش