مروت آن همه از چشم زخم نیست گزندش

اگر دل آب نگردد نفس به بند نیفتد

رعونت است که چون شمع می کشد ته پایت

به سر نیفتی اگر گردنت بلند نیفتد

اگر به گوش حیا ناله سپند نیفتد

سفاهت است کرم بی تمیز موقع احسان

گشاده دست و دل آن به که هرزه خند نیفتد