صید عجز خودم از شبنم من هیچ مپرس

حلقه زلف که بر قد دو تا می پیچد

کس ندانست که با این همه بیتابی شوق

رشته سعی نفسها به کجا می پیچد

بوی گل نیز مرا رشته به پا می پیچد

وحشتی هست درپن دشت که چون رشته شمع

جاده بر شعله آواز درا می پیچد