بوی گل نیز مرا رشته به پا می پیچد

کس ندانست که با این همه بیتابی شوق

رشته سعی نفسها به کجا می پیچد

صید عجز خودم از شبنم من هیچ مپرس

وحشتی هست درپن دشت که چون رشته شمع

جاده بر شعله آواز درا می پیچد

دل به غفلت نه و از رنج خیالات برآ