که همچون اشک تا بی پرده گردد آب می گردد

کف خاکستری بر چهره دارد شعله شوقم

چو قمری وحشتم در پرده سنجاب می گردد

گداز آماده ی کمفرصتی در بر دلی دارم

به کوشش ریشه ای را می توان ساز چمن کردن

نفس از پر زدنها عالم اسباب می گردد

ز بیتابی چراغ خلوت دل کرده ام روشن