که شوق از بیخودی گرد سر آهنگ می گردد

خزان هوش ما دارد بهار شرم معشوقان

در آنجا تا حیا می بالد اینجا رنگ می گردد

ندانم مطرب بزمت چه ساغر در نفس دارد

به سعی خود نظر کردن دلیل دوری است اینجا

شمار گام هر جا جمع شد فرسنگ می گردد

محبت پیشه ای بیدل مترس از وضع رسوایی